•  


Moskee


Het woord ‘moskee’ heeft in allerlei vormen en via verschillende wegen alle talen van het christendom bereikt als een benaming voor de plaats waar de islamitische eredienst wordt gehouden. Het is afgeleid van het Arabische masjid, dat letterlijk een plek waar men zich neerwerpt betekent, dat wil zeggen de plek waar gelovigen zich ter aarde werpen of, preciezer  gezegd, knielen voor God.


De moskee is een gebouw, een plaats om te bidden, om bij elkaar te komen of te studeren. In de vroegste Islamitische periode was het zelfs amper een gebouw, alleen een plek waar de gelovigen bijeenkwamen. Gebeden verrichtten kon ook worden gedaan in particuliere huizen, openbare gelegenheden, openlucht - en vaak in de allereerste periode van de veroveringen – in bestaande heiligdommen die de moslims aantroffen in de landen die ze veroverden en die ze dan overnamen of deelden met andere godsdiensten. 


Het interieur van de moskee is eenvoudig en streng. Er is geen altaar en priesterkoorwant de Islam heeft geen sacramenten en geen gewijde priesters. De imam heeft geen priesterlijke functie, maar gaat alleen voor in gebed. In de moskee staan de minbar en de mihrab centraal. Het eerste is een soort verhoogde preekstoel die in de grotere moskeen tijdens het vrijdagsgebed wordt gebruikt. De mihrab is een nis in de qible-muur, die de richting van Mekka aangeeft. Gewoonlijk is hij in het midden van de muur aangebracht en bepaalt hij de symmetrische as van het gebouw. Beeldhouwkunst wordt verworpen als godslastering, die grenst aan afgoderij. In plaats daarvan gebruikten moslim-kunstenaars abstracte en geometrische patronen en baseerden ze hun decoratieve projecten op het uitgebreide en systematische gebruik van inscripties. 

De namen van God, de profeet Mohammed en de eerste kaliefen, de islamitische geloofsbelijdenis en verzen of zelfs hele hoofdstukken uit de Koran worden gebruikt om wanden en plafonds van de moskee te versieren. 


Er worden allerlei verschillende schrijfstijlen gebruikt en in handen van de grote meesters kon de kalligrafie een ingewikkelde en duistere schoonheid bereiken. Deze decoratieve teksten zijn de lofzangen, fuga’s en iconen van de moslimdevotie. Ze vormen een sleutel tot het begrip van zowel de moslim godsvrucht als de moslim-esthetica. Het bekendste uitwendige kenmerk van de moskee is de minaret, gewoonlijk een apart bouwsel op de top waar van de moëddzin de gelovigen oproept tot het gebed.


Meer informatie hierover kan je terecht bij de volgende categorieën...  Klik hier


© Blackcpublications.com 2008. All Rights Reserved. Design & Development by: R. AlAbid